Zonder dat we er als Nederlandse afdeling erg ons best voor hadden gedaan, was het de redactie van het NOS-Radio 1-journaal ter ore gekomen dat er van 10 tot 13 augustus in Toronto een conventie over Mars gehouden werd. Met enige moeite kwam er zelfs contact tot stand tussen Frans Blok, een van de Nederlandse deelnemers en interviewer Rob Trip, hetgeen resulteerde in het volgende gesprek:

RT: IJskoud is het er, maar de zon schijnt er wel bijna altijd, zo wordt gemeld. Het landschap is adembenemend; er zijn bergen die een hoogte van zevenentwintig kilometer bereiken. Mars, de Rode Planeet. Het klinkt als een vakantiebestemming als je het zo hoort. Maar of er ooit mensen naar toe zullen gaan? In Toronto, Canada hebben zich zo'n duizend leden van de Mars Society verzameld om juist dat voor elkaar te krijgen, mensen naar Mars. Voor de uitzending sprak ik met een van die Mars-fanaten, Frans Blok, en ik vroeg hem waarom hij zo geinteresseerd is in deze planeet.

FB: Mars is een van de meest veelbelovende planeten van het zonnestelsel, eigenlijk de meest sympathieke buurman in het straatje dat het zonnestelsel vormt, omdat het de enige planeet is waar in de nabije toekomst mensen zouden kunnen wonen.

RT: Waar heeft een Mars-fanaat het over met duizend andere Mars-fanaten?

FB: Om te beginnen zijn er een heleboel verschillende soorten Mars-fanaten, en dat is nou juist het leuke van deze conventie. Er zijn wetenschappers, mensen die beroepsmatig met Mars bezig zijn, mensen van de NASA, maar ook een heleboel studenten en geinteresseerde leken. En de onderwerpen die ter sprake komen zijn aan de ene kant technische dingen, hele concrete zaken als wat de recente missies opgeleverd hebben, of als je mensen naar Mars zou sturen, welke problemen zou je dan tegenkomen, maar ook allerlei sociale aspecten of financiele aspecten, zoals hoe zou je een bemande Marsmissie moeten financieren, of waarom zou je het eigenlijk moeten doen.

RT: Het centrale thema in veel van die gesprekken is toch, begrijp ik, de mens naar Mars. Ziet U dat er van komen als je ziet hoeveel geld er aan besteed word. Ik bedoel, de NASA spendeert er honderden miljoenen aan, is dat nog niet voldoende?

FB: Ja, er wordt altijd gedacht dat er vreselijk veel geld naar toe gaat, maar dat valt eigenlijk best wel mee. Als je kijkt naar de twee recente missies die mislukt zijn, de Climate Orbiter en de Polar Lander, dan zijn die eigenlijk mislukt omdat er veel te veel op bezuinigd is. Het gaat om bedragen van een paar honderd miljoen gulden en dat klinkt natuurlijk als verschrikkelijk veel geld, maar het zijn eigenlijk bedragen die een land als Nederland zich nog zou kunnen veroorloven.

RT: Maar er zijn ook veel mensen die zeggen, juist vanwege die mislukkingen: ja wat zouden we er nog meer geld in gaan steken?

FB: Juist als je er wat meer geld in steekt , heb je kans dat het goed gaat. Want zoals ik al zei, op die vorige missies is zoveel bezuinigd dat ze gerund moesten worden met een veel te klein team, en dan krijg je fouten.

RT: Gaat het met de twee robots, die NASA gisteren besloten heeft naar Mars te sturen wel werken?

FB: Daar gaan we wel van uit. NASA was tenslotte 25 jaar geleden al in staat sondes op Mars te laten landen, de Vikings in 1976, dus ze kunnen het wel, maar dan moet wel de politieke wil er zijn, en inderdaad, er moet geld naar toe.

RT: Waarom zouden we het eigenlijk doen, meneer Blok?

FB: Ik denk dat het in de aard van de mens ligt om te willen weten wat er achter de horizon ligt. Dat zie je de hele geschiedenis door; je kunt dat heel ver terugvolgen. We zijn als mensen ontstaan in Afrika en nu wonen we over de hele wereld. We hebben van de hele wereld ons huis gemaakt en de volgende stap is dat we verder gaan kijken dan de Aarde en dan is Mars de meest logische eerste stap.