White Mars
Auteur: Brian Aldiss
Uitgever: St. Martin's Press
ISBN: 0312254733
Bespreking: Frans Blok
|
|
White Mars - Brian Aldiss
Brian W. Aldiss is een veteraan van de Engelse
sciencefiction. Hij schreef een groot aantal romans, met de Helliconia-trilogie,
over een wereld waarin seizoenen eeuwen duren, als een van zijn bekendste
werken. Vorig jaar publiceerde hij, in samenwerking met de wis- en natuurkundige
Sir Roger Penrose, de utopische roman White Mars.
Zoals de titel al suggereert is het boek een reactie
op Red Mars, Green Mars en Blue Mars van Kim Stanley Robinson, waarin de
Rode Planeet in hoog tempo wordt geterraformd tot een groenblauw paradijs
met bossen, zeeën, stranden en akkers. In White Mars besluiten de Verenigde
Naties in 2041 dat Mars "onbedorven" moet blijven, met een verwijzing naar
het zuidpoolgebied. Zoals Antarctica is bestemd tot continent voor de wetenschap,
zo moet Mars een planeet voor de wetenschap worden.
Op de planeet komt een midden-eenentwintigste eeuwse
variant op deeltjesversnellers als die van het CERN in Geneve; op Aarde en
ook op de Maan veroorzaken menselijke activiteiten teveel trillingen voor
het onderzoek naar de bouwstenen van het universum. De enige nederzetting
op Mars, gelegen in Amazonis Planitia, wordt behalve door wetenschappers
bevolkt door veelbelovende jongeren en gewaardeerde senioren. Een internationaal
consortium stelt die twee groepen middels een omvangrijk sponsorprogramma
in staat een jaar op Mars door te brengen. Als dat consortium aan corruptie
ten onder gaat en in zijn val de hele wereldeconomie meesleurt, komen de
paar duizend Marsbewoners voor onbepaalde tijd vast te zitten in hun tijdelijke
thuis.
Een interessant gegeven: hoe gaan de nieuwe Marsianen
om met die kans opnieuw te beginnen en misschien wel een betere samenleving
op te bouwen dan die waar ze vandaan komen? Hoe wordt er bijvoorbeeld gereageerd
als de eerste crime passionel gepleegd wordt?
Er is waarschijnlijk geen enkele Marsroman, ook
niet van recente datum, waarin inheems Marsiaans leven geen rol speelt. Ook
Aldiss' utopisten blijken niet alleen te zijn, al heeft het leven in dit
geval wel een erg onorthodoxe overlevingsstrategie ontwikkeld. Deze dreiging
van een Marsiaanse levensvorm waarvan de bedoelingen onduidelijk zijn vormt
het enige element van spanning in het boek. Verder wordt er in White Mars
vooral erg veel gepraat; liefhebbers van veel actie en avontuur kunnen beter
een ander boek ter hand nemen. Voor diegenen die geinteresseerd zijn in ethische
en sociale vraagstukken valt er daarentegen veel te genieten in dit
boek.
Aan het eind van White Mars blijkt dat Aldiss
daadwerkelijk een organisatie heeft opgericht die zich verzet tegen terraforming
van Mars: de Association for the Protection and Integrity of an Unspoilt
Mars. Het zou een goed idee zijn Aldiss en Robinson eens in een discussiepanel
naast elkaar te zetten.
laatste wijziging: 25 april 2005