De Mars Society is in 1998 opgericht in Boulder, Colorado. Ondertussen zijn er afdelingen in de meeste Amerikaanse staten en in een groot aantal landen over de hele wereld. Dit is de officiele website van de Nederlandse afdeling.

Wat willen wij?
De Mars Society zet zich in voor intensiever Mars-onderzoek, met als einddoel permanente bewoning van de Rode Planeet. We hopen dat op de volgende manieren te bereiken:

1. Voorlichting van het grote publiek: werken aan de bewustwording dat Mars niet alleen maar een stipje aan de hemel is, maar een wereld die nieuwe kansen biedt.
2. Ondersteuning van Marsmissies ondernomen door nationale overheden.
3. Opzetten van eigen onderzoeks-programma's.

We willen beginnen met relatief bescheiden projecten, gevolgd door steeds ambitieuzere plannen.
In de zomer van 2000 kwam ons Mars Arctic Research Station gereed, op Devon Island in het Canadese noordpoolgebied. Sinds begin 2002 is er ook een Mars Desert Research Station in de Amerikaanse staat Utah en in de zomer van 2004 hopen we het European Mars Analogue Research Station op IJsland in gebruik te nemen. Er zijn vergevorderde plannen voor een experiment met kunstmatige zwaartekracht, het Translife-project. Als volgende stap denken we aan het meesturen van instrumenten met onbemande Marsvluchten van ruimtevaartorganisaties als NASA en ESA. Door op deze wijze bij iedere stap onze naamsbekendheid en geloofwaardigheid te vergroten hopen we genoeg kapitaal aan te trekken om eigen onbemande missies te financieren. Een bemande vlucht moet tenslotte het begin vormen van permanente bewoning van Mars. Lees ook de Oprichtingsverklaring van de Mars Society

Waarom Mars?
Mars is van alle planeten die we kennen de wereld waar mensen het beste zouden kunnen "aarden". Een dag duurt er slechts een fractie langer dan bij ons en de zwaartekracht, tweevijfde van de Aardse, maakt het leven er aangenaam licht. Op een mooie dag bij de evenaar kan de temperatuur de twintig graden Celcius bereiken.

Het landschap is adembenemend: de bergen bereiken hoogten van 27 kilometer, er is een Grand Canyon zo groot als de Verenigde Staten en een inslagkrater zo groot als de Zwarte Zee. Droge rivierbeddingen doen vermoeden dat er ooit water in grote hoeveelheden aan de oppervlakte stroomde. Geulen uitgesleten door stromend water en duinen gevormd door de wind vormen het bewijs dat Mars nog steeds een dynamische planeet is.

Als er op Mars leven is, dan is dat hoogstwaarschijnlijk microscopisch klein. Maar zelfs de vondst van een enkele bacterie zou onze kijk op het universum totaal veranderen. Want zonder die vondst kunnen we nog de illusie hebben dat we alleen zijn in het heelal. Maar als we op de eerste planeet waar we goed zoeken leven aantreffen, dan is leven eerder regel dan uitzondering.

Het grootste probleem voor ons mensen is de atmosfeer, die veel te dun is en ook niet bepaald de ideale samenstelling heeft. Maar met een klein beetje hulp van de techniek kan alles wat een mens nodig heeft ter plaatse geproduceerd worden, zonder voortdurende aanvoer vanaf de Aarde. En op de lange termijn is het zelfs mogelijk Mars een mensvriendelijker atmosfeer te geven, een proces dat terraforming genoemd wordt.

Alles bij elkaar genoeg redenen om eens een kijkje te gaan nemen op de Rode Planeet, zou je zeggen.

Waarom een Mars Society?
Vreemd genoeg zijn maar weinig mensen zich bewust van de mogelijkheden die Mars biedt. Na de maanlandingen is het idee blijven hangen dat ruimtevaart een dure en nutteloze zaak is. De Mars Society is opgericht om tegenwicht te bieden aan deze kortzichtige redenering.

Onbemande vluchten kunnen ook een schat aan informatie opleveren, maar ze hebben hun beperkingen. NASA's rovers Spirit en Opportunity leggen per dag veertig meter af en het kost al hoofdbrekens ze van hun platformpje af te krijgen. Een astronaut loopt veertig meter in een halve minuut en kan desnoods langs een steile rotswand afdalen. Onbemande ruimtevaartuigen landen, om risico's te vermijden, in grote vlakke gebieden. En dat is een beetje jammer op een planeet die bekend staat om zijn spectaculaire bergen en kloven. Als we Mars echt serieus willen onderzoeken moeten we niet alleen robots, maar ook astronauten sturen.

Maar hoe komen we dan op Mars?
George Bush (de Eerste) wilde ooit met een soort Starship Enterprise naar Mars. De kosten werden geschat op 450 miljard dollar, en da's inderdaad wel erg duur. George Bush (de Tweede) wil via een omweg (de Maan) naar Mars. Terwijl het zo simpel is: als je naar Mars wilt gaan, ga dan naar Mars!

Robert Zubrin, de initiatiefnemer van de Mars Society, bedacht het Mars Direct-plan. Met lichte bepakking reizen en leven van het land, daar komt het simpel gezegd op neer. Water en lucht en raketbrandstof voor de terugreis kunnen op Mars gewonnen worden door robots die twee jaar eerder dan de astronauten arriveren. En daarmee worden de kosten al teruggebracht tot 20 a 30 miljard dollar. Nog steeds een flink bedrag, maar iemand als Bill Gates zou al van zijn spaargeld een Marsvlucht kunnen financieren. De astronauten zouden zich niet moeten beperken tot het plaatsen van "vlaggen en voetstappen" - zoals in het plan van Bush - maar gedurende anderhalf (Aards) jaar gedegen onderzoek moeten verrichten en de grondslag moeten leggen voor permanente bewoning van Mars.

Activiteiten
De Nederlandse afdeling van de Mars Society is -officieus- opgericht in oktober 1999 en sinds december 2000 zijn we een stichting. We geven een nieuwsbrief uit en we hebben een nieuws- en discussiegroep. Verder richten we onze aandacht op de Nederlandse media en ondersteunen we initiatieven die stroken met onze idealen. We geven lezingen en organiseren evenementen, zoals het  symposium "Mars - living planet" in 2001 en de Tweede Europese Mars Society Conventie in 2002. Tenslotte werken we aan het uitbrengen van posters, kaarten, stickers, T-shirts en andere wervende artikelen. 

We hebben ideeen genoeg en we zijn op zoek naar mensen die onze passie voor Mars delen en die mee willen helpen die ideeen uit te voeren. Kijk hier voor meer informatie.