Mars Society-lid Ton Schuckman schreef de onderstaande brief naar twee kranten:

Geachte redactie, het volgende verhaal heb ik geschreven omdat ik een optimist ben en in een toekomst geloof.   In het dagelijks leven ben ik autotechnicus, gehuwd en vader van drie kinderen.

Iedereen die het laatste jaar het nieuws heeft gevolgd zal hiervan behoorlijk gedesillusioneerd zijn geraakt. Te weten wat technisch en theoretisch mogelijk is en moeten aanzien wat er door de mens van gebakken wordt. De hele aarde is door de mens in beslag genomen en hoe nu verder? De toekomst zal bestaan uit gekissebis en schermutselingen tussen de naties over de eindige hoeveelheid grondstoffen.

Een paar eeuwen geleden was er altijd nog een horizon waarachter braak land was en waar ondernemende of onderdrukte mensen naar toe konden emigreren om te ontsnappen aan hun benarde omstandigheden. Die periode bracht een niet aflatende innovatie en bestuurlijke vernieuwing met zich mee en is nu al enige tijd afgelopen, of niet ?

In onze geschiedenis zijn er vele beschavingen geweest en weer heengegaan. Als een beschaving zijn maximale expansie had bereikt zette het verval weer in naar de ondergang van die beschaving. Onze huidige westerse beschaving heeft zijn maximale expansie nu ook bereikt. De situatie in het onderwijs spreekt boekdelen!

Onze naaste buurplaneet heeft een oppervlakte even groot als de landoppervlakte van de aarde, een noordpoolkap van waterijs en een zuidpoolkap van kooldioxide. Alle noodzakelijke grondstoffen voor menselijke bewoning en voedselproductie zijn in ruime hoeveelheden aanwezig. Het landschap op Mars is van een adembenemende schoonheid want door de lagere zwaartekracht zijn grotere hoogteverschillen mogelijk.

Voor slechts één procent van het westerse defensie budget kan een uitgebreid en krachtig Mars programma opgezet worden. Het is geen kwestie van geld of techniek, maar een keuze of we het wel of niet doen. En waarom geen Europeaan als eerste op Mars, we hebben als Europeaan toch nog niets om trots op te zijn.

Het uitvoeren van de kolonisatie van Mars zal een nieuwe langdurige en noodzakelijke periode van innovatie en vernieuwing betekenen. Maar het belangrijkste is dat de mens een doel voor ogen krijgt in plaats van het huidige internationale gekrakeel over het aardse 'huishoudboekje' !

Stel je eens voor dat je op Mars rondloopt dan zie je de lucht zandkleurig in plaats van blauw. Bewolking ontbreekt behalve tijdens het 'stofstormseizoen' dus vrijwel altijd een zonnige hemel, het wandelen kost je weinig inspanning ondanks een isolerend pak met beademing. Als je naar de rand van Vallis Marineris loopt kijk je 6 kilometer de diepte in en de overkant van de kloof is niet eens zichtbaar zo breed is die (150 tot 200 km bij een lengte van 4000 km.) De Grand Canyon past hier gemakkelijk in. En als je op de top staat van Olympus Mons, een vulkaan van 24 km hoog, hoe zal het uitzicht dan wel niet zijn? Je aanpassen aan het leven op Mars zal gemakkelijk gaan daar de marsdag 24.3 uren telt en de as helling is met 23 graden bijna gelijk aan de Aarde waardoor Mars net als bij ons seizoenen kent.

Wie gaat er mee?