nummer 24 31 december 2001
Terug en
vooruit
Bij de afsluiting van het in ruimtevaart-oren magisch
klinkende jaar 2001 voelt ook de redactie van Voorwaarts Mars! zich geroepen
even terug te kijken en vervolgens vooruit te blikken.
Het was een goed jaar voor het onderzoek van Mars.
Global Surveyor bereikte in zijn vierde jaar het onvoorstelbare aantal van
100.000 overgezonden foto s en kreeg in oktober gezelschap van een
andere NASA-satelliet, Mars Odyssey.
Het was ook een erg goed jaar voor de Mars Society,
met succesvolle conventies in Stanford en Parijs, de bouw van een tweede
Mars Analog Research Station en de plannen voor een derde, en de vergaande
plannen voor de eerste ruimtemissie: het muizenproject Translife.
En voor de Nederlandse afdeling was het helemaal
een geweldig jaar. In januari waren we nog maar net opgericht; in juni
organiseerden we al een drukbezocht symposium. We traden naar buiten op zulke
uiteenlopende plaatsen als de Pasar Malam Besar en het praatprogramma van
Jeroen Pauw en in zulke diverse media als het Algemeen Dagblad, radio 1 en
de schermen in de Rotterdamse Koopgoot.
2002 wordt het jaar van de tweede Europese conventie
van de Mars Society, eind september in Rotterdam, een evenement waarvoor
de voorbereidingen in volle gang zijn. Het jaar ook waarin Mars Oddyssey
duidelijk moet maken hoeveel water er nu werkelijk is op Mars. En het jaar
waarin de Europese afdelingen gaan proberen een eigen Mars-simulatiebasis
van de grond te krijgen. Namens het bestuur van de Stichting Mars Society
Nederland: een geweldig 2002 toegewenst!
De tweede
hab...
Tijdens de afgelopen Kerstdagen werd het Mars Desert
Research Station officieel in gebruik genomen. De habitat, die deze zomer
op Kennedy Space Center in Florida te bezichtigen was en 12.000 bezoekers
trok, werd in december in enkele weken tijd opgebouwd. Behalve uit het bekende
witte conservenblik bestaat het MDRS ook uit een plantenkas en een experimenteel
systeem voor hergebruik van water.
De locatie, in het zuiden van de staat Utah, ziet
er op de fotos zo mogelijk nog Mars-achtiger uit dan Devon Island,
de locatie van de eerste hab. Dat het weer niet altijd even Mars-achtig is
blijkt uit de sneeuwstorm waarmee de bouwers, gelukkig pas na het weer- en
winddicht maken, geconfronteerd werden.
...en de
derde
Intussen nemen de plannen voor een Europese habitat
vastere vormen aan. Eind november kwamen in Capelle aan den IJssel
vertegenwoordigers van de Mars Society-afdelingen van Engeland, Frankrijk,
Duitsland, Denemarken en Nederland bij elkaar voor een kick-off meeting van
het European Mars Analogue Research Station. (Let op het subtiele verschil
in spelling van het woord analogue)
Er zullen komend voorjaar verkenningsmissies worden
gestuurd naar de twee mogelijke locaties voor Euro-M.A.R.S: het gebied rond
de Rio Tinto (Rode Rivier) bij Huelva in Spanje of het noordoosten van IJsland
bij de Krafla-vulkaan.
De eerste plek ligt in een oud mijngebied dat erg
vervuild is, waardoor het erg aantrekkelijk is voor astrobiologen die
levensvormen onder extreme omstandigheden willen bestuderen. De nabijheid
van de bewoonde wereld maakt Rio Tinto geschikt om logistieke redenen, maar
veel gelijkenis met Mars heeft zon stromende rivier natuurlijk niet.
Verder gaat het om een vrij klein gebied van slechts een paar vierkante kilometer
(eigenlijk zijn het meer langwerpige kilometers)
De IJslandse locatie lijkt veel meer op Mars. Een
groot aantal vulkanische verschijnselen die aangetroffen worden in de buurt
van de Krafla, zijn ook waargenomen op recente fotos van Global Surveyor;
het gaat dan onder andere om de zogenaamde rootless cones:
schijnvulkaantjes die ontstaan door de explosieve reactie van water en lava.
De bereikbaarheid van het gebied is uiteraard wat lastiger, maar is nog altijd
vrij probleemloos vergeleken met Devon Island.
Eind januari zal er in de hab in Utah een workshop
worden gehouden van een aantal Europese ontwerpers samen met de inmiddels
ervaren hab-bouwer Frank Schubert en Mars Society-president Robert Zubrin.
De Europese habitat zal komende zomer tentoongesteld worden in het Adler
Planetarium in Chicago, daarna wellicht op toernee gaan door Europa en
waarschijnlijk voorjaar 2003 officieel in gebruik genomen worden als
onderzoekscentrum.
Odyssey voelt
nattigheid
2001 Mars Odyssey, zoals de officiële naam
luidt, is nog steeds bezig tijdens passages door de bovenste lagen van de
Mars-atmosfeer af te remmen. Op die manier is de omlooptijd gedurende de
afgelopen twee maanden langzaam teruggebracht van 18 uur naar ruim 3 uur
en is de ellipsbaan van de satelliet steeds cirkelvormiger geworden. Begin
februari moet dit proces voltooid zijn en kan Odyssey beginnen aan het
wetenschappelijke deel van de missie, dat twee en half aards jaar gaat duren.
Een van de instrumenten aan boord is de
neutronenspectrometer die waterstofatomen kan aantonen in de bovenste lagen
van de Marsbodem. Bij een eerste test toonde het apparaat enkele weken geleden
al een onverwacht grote hoeveelheid waterstof aan in de buurt van het
Noordpoolgebied. Daarmee wordt het steeds waarschijnlijker dat er ook grote
hoeveelheden waterijs in de bodem aanwezig zijn. We verwachtten dat
er vele omwentelingen voor nodig zouden zijn om de aanwezigheid van waterstof
aan te tonen, maar we zagen het de allereerste keer, aldus Stephan
Saunders, een van de wetenschappers in het Odyssey-team.
Mars Odyssey inspireerde de synthesizer-artiest
Vangelis tot het schrijven van een compositie getiteld
Mythodea.
McKay en Zubrin
spreken Unesco toe
Chris McKay en Robert Zubrin, de twee publiekstrekkers
op ons symposium op 2 juni van het afgelopen jaar stonden onlangs opnieuw
samen op een podium. De locatie was dit keer Parijs, op een conferentie van
de Unesco over ruimtevaart in de 21ste eeuw.
Unesco is een afkorting van United Nations Educational
Scientific and Cultural Organization; op de conferentie spraken verder onder
andere sf-schrijver en ruimtevaart-visionair Sir Arthur C. Clarke (vanwege
diens hoge leeftijd via een video) en David Southwood, wetenschapsdirecteur
van de ESA.
De lezingen van McKay en Zubrin, beiden lid van
het Steering Committee van de Mars Society werden aangehoord door meer dan
1000 aanwezigen, waaronder vertegenwoordigers van culturele en wetenschappelijke
overheidsorganisaties uit een groot aantal landen.
McKay, specialist op het gebied van buitenaards
leven, sprak over het belang van de speurtocht naar Marsiaans leven voor
ons begrip van het leven zelf en de plaats ervan in het heelal.
Zubrin sprak over het sturen van mensen naar Mars
als een uitdaging die in onze tijd omarmd kan en moet worden. Op de
onvermijdelijke vraag of het niet belangrijker was eerst Aardse problemen
op te lossen, antwoordde Zubrin: Je kunt je net zo goed afvragen of
het moreel verantwoord is zaden te bewaren voor volgend jaar terwijl er nu
mensen honger hebben. We moeten de problemen van het heden oplossen, maar
we moeten ook aan de toekomst denken. Toen de Eiffeltoren gebouwd werd, waren
er hier in Parijs ook mensen die honger hadden en toch werd de toren gebouwd
en is hij er nu voor ons. Hetzelfde kan gezegd worden over het Louvre en
al die andere prachtige monumenten voor de menselijke geest hier in Parijs.
Er zijn altijd de noden van het heden, maar het belangrijkste wat we in ons
leven kunnen doen is wat we doen voor ons nageslacht. Het is onze taak te
bouwen voor de toekomst.
Terraformt
Mars zichzelf?
Slecht nieuws voor de Roden, in de Mars-trilogie
van Kim Stanley Robinson de tegenstanders van terraforming. Het is niet
ondenkbaar dat de Rode Planeet zichzelf al aan het voorzien is van een warmere
en dikkere atmosfeer. Fotos van Mars Global Surveyor, gemaakt in 1999
en 2001 met een tussenpoos van een Marsiaans jaar, laten een duidelijke afname
zien van de hoeveelheid kooldiode (CO2) in de poolkappen.
Het was al langer bekend dat er een grote jaarlijkse
uitwisseling van kooldioxide is tussen de poolkappen en de atmosfeer. Ieder
voorjaar als de temperatuur stijgt verdampt een deel van het CO2-ijs; in
de winter groeit de poolkap weer aan doordat de kooldioxide neerslaat als
een soort sneeuw. Het gaat om enorme hoeveelheden kooldioxide, die veranderingen
in de luchtdruk tot zon dertig procent tot gevolg hebben (iets waar
we op aarde niet aan moeten denken!)
Volgens een artikel in het blad Science, geschreven
door Michael Caplinger en Michael Malin van Malin Space Science Systems (de
bouwers van de Global Surveyor-camera) is er echter naast die seizoens-effecten
ook sprake van een permanente verandering. Als de erosie van de CO2-kap en
de daarmee samenhangende verdichting van de atmosfeer in hetzelfde tempo
doorzet zou, over een periode van slechts enkele millennia, het
Marsiaanse klimaat drastisch kunnen veranderen. In plaats van een ruimtepak
zou dan misschien een winterjas en een CO2-masker voldoende zijn als bescherming
tegen de omstandigheden op de planeet.
Het is echter nog te vroeg om te zeggen of er werkelijk
sprake is van terraforming zonder menselijke bemoeienis; die conclusie kan
pas getrokken worden na bestudering van de gegevens over een groot aantal
Marsjaren.
Meer
Zuiderburen
In de aangename ambiance van een Antwerps café
vond op 2 december de eerste gezamenlijke bijeenkomst plaats van de Nederlandse
en Belgische afdelingen van de Mars Society.
De Belgische afdeling bevindt zich momenteel in
ongeveer dezelfde fase als de Nederlandse afdeling een dik jaar geleden:
zoals wij lange tijd hebben geaarzeld tussen vereniging en stichting als
organisatievorm, zo onderzoeken onze zuiderburen wat in de Belgische situatie
het meest geschikt is. De Vlaamse media tonen een groeiende belangstelling
voor de jonge afdeling; voorzitter Antoon van Bokstael werd geïnterviewd
door onder andere de krant Het Laatste Nieuws en door het Radio 2-programma
de Vliegende Vlaming. Bij de ontmoeting in Antwerpen was een
journalist van het dagblad De Morgen aanwezig en de commerciële omroep
VRT heeft belangstelling voor een reportage vanuit het Mars Desert Research
Station in Utah.
De bijeenkomst leverde een aantal ideeën op
die gedeeltelijk al uitgevoerd zijn. Zo is, naar het voorbeeld van de Nederlandse
mailgroep mars-nl, een yahoogroup Mars Belgium van start gegaan; aanmelden
daarvoor kan via de
website. Verder zal
de website in het Frans vertaald worden. Voor meer informatie:
Antoon van Bokstael of
Wim Kerstens
laatste wijziging: 13 januari 2002